[ILLICENTIATE]
s.
ILLICENCIATE
adv.
(illicentiatus)
bez pozwolenia;
iniussu
StPPP VII p. 490 (a. 1411) : Mathie uxor ... in iudicio publico insolenciam fecit ... de iudicioque i-e recessit.
ARect I p. 154 (a. 1478) : magistrum ... a iudicio i-e recedentem ... dominus rectorpronunciauit contumacem.