- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- L.
- A.
[
abl.
pl.
ossis :
DŁUG. LibBen I
p. 4
:
ecclesia
sanctorum ossis et reliquiis ...
insignita.]
I.
propr.
kość, ość; corporis pars interior dura, quae stabilit
illud.
Praec.
relikwie świętych; reliquiae sanctorum,
cf.
et
CantMAe I nr. 10, v. 7a (saec. XIII) : cuius o-a terre fossa vigent signis.
AKapSąd I p. 413 (a. 1455) : o-a beatorum Thebeorum in cistula argentea.Ita saepius. Cf. Th. IX 2,1097,30 sqq. Praeterea
a.
de corde cervi
kość sercowa
jelenia, stosowana do wyrobu lekarstw;
pars ossuosa cordis cervi, quae ad
medicinas faciendas
adhibebatur
MIECH. Sang. fol. VIIb : accipe camphore dragmas IIII ... o-is de corde cerui dragmam vnam ... ex dictis rebus ... fac electuarium.
b.
elephanticum
vel
album
kość słoniowa; dens elephantis, ebur
KomKadł p. 21 : ut imagines patrum ... de ebore et o-e elephantico ... excidisset.
InwKKr p. 10 : theca seu scriniolum ex o-e albo alias ebore.
c. mortuum
cf.
sq.
d.
piscis ossa
fiszbiny (pręty lub wąskie płytki wyrabiane z rogowych płyt
fiszbinowców, służące do usztywniania odzieży); laminae corneae in ore balaenae dependentes, quae ad vestes
firmandas stabiliendasque
adhibebantur
MPH III p. 101 (a. 1523) : legati Moscorum regie maiestati offerunt quinque sorocos sabellorum et o-a piscium.Ad rem cf. Tom. VI p. 232 (a. 1523) .
e.
sipiae
muszla mątwy używana jako lekarstwo;
concha sepiae pro medicina
usurpata
GLr I
p. 388
.
II.
meton. wnętrze, serce;
interiora, praecordia
BRUNO Qfr p. 33 : Dei amore totis o-bus arsit.
ZABOR. Tract. p. 62 : imperium sic inhaeret o-bus principis iure superioritatis.