I. (e Pol. oczywiście, oblicznie ) osobiście,czyli ustnym pozwem, ustnie; ipse, praesens, item vocatione in ius verbis non scripto facta

KsgŁawKr p. 174 (a. 1392) : lorificem una vice o-m et presencialiter citasset.

TPaw IV p. 658 (a. 1397) : comparuit terminum peremptorium per procuratorem ... o-m asignatum.

ZapSądWp p. 57 (a. 1401) : termino ... peremptorio, quem ipsis dederunt ... o-m tetigendo.

II. jako tzw. lice, czyli oczywisty dowód winy w procesie o kradzież; velut furti indicium manifestum

AGZ XI p. 280 (a. 1446) : Stephanus querulatus est ... equus michi receptus est spoliative ... et equus o-m stetit coram iudicio.