Ogólne
Pełne hasło
Więcej

OCCASIONALITER

Gramatyka
  • Formyoccasionaliter
  • Etymologia occasionalis
  • Odmiana
  • Część mowyprzysłówek
Znaczenia
  • I. phil. occasione data, per occasionem, non e proposito
  • II. per accidens, non re ipsa

Pełne hasło

OCCASIONALITER adv. (occasionalis)
  • Bl.
  • Dc.
  • NGl.
  • B.
  • N.
I. przygodnie, w sposób niezamierzony, przy sposobności; occasione data, per occasionem, non e proposito
VITELO Opt. p. 463 : quod ... iris meridiana a uisibus septentrionalibus uideri non ualeat ... potest etiam o-r id patere per hoc: quod materia iridis in approximatione corporis luminosi de facili resoluitur in aquam.
Praec. theol. et phil.
MATTH. Prax. p. 170 : errores et haereses a Deo permissae ... iustis ... proficiunt, dum ipsorum exercent patientiam vel conferunt o-r ad sapientiam (cf. AMedi III p. 52, saec. XV med.).
JAC. PAR. Serm. fol. 34b : totum vniuersum perfectius est cum malis quam sine malis o-r (cf. ib. supra mali sunt occasiones alicuius boni accidentalis).
GIEŁCZ. fol. A VIb : ille, qui codicem vel aliquas scriptas propositiones alicui offert, tantummodo o-r ipsum immutat et non vitaliter.
II. przypadłościowo; per accidens, non re ipsa
GŁOG. Alex. I fol. Oo VIIb : mulier secundum Aristotelem est mas occasionatus (cf. GA 728a17 sq. ) ... hoc non est referendum ad naturam, sed ad sexum, per quem mulier solum o-r distinguitur a viro, quia sunt essentialiter eiusdem speciei.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)