- F.
- G.
- Bl.
- Dc.
- NGl.
- L.
- K.
[comp.
magis notabilis :
KodWp III
p. 697 (a.
1397)
:
quod ... magis notabile fiat.]
I.
1.
zwracający uwagę, widoczny; manifestus, conspicuus.
Praec.
α.
signum
terminale (
KodMp I
p. 133, a.
1286—89
et saepissime). Glossae
Pol.
DŁUG. LibBen I p. 108 : signa n-ia vulgariter «kopcze» distinguentia easdem villas.
AGZ XVIII p. 87 (a. 1474) : sunt destructa signa n-ia alias «są znaky skazane znamenythe».
Ib. XIX p. 563 (a. 1508) : signa ... n-iora dicta «wyazdy».
β. vulnus (syn. cruentum, apertum:
AGZ XVII
p. 251, a.
1488
et saepius).
2.
a.
concr. znaczny,
wielki, rozległy; amplus, magnus, spatiosus
DokMp VII p. 115 (a. 1423) : ad monticulum n-em alias «wielga mogiła».
DŁUG. LibBen I p. 7 : curia n-is ... habens agros praediales n-es.
b. abstr. wielki, (po)ważny; gravis, v. gr. bellum (AGZ XII p. 198, a. 1449 ; item expeditio bellica: KodMp IV p. 127, a. 1410) , damnum ( KodPol I p. 242, a. 1375) , impedimentum ( ArPrawn V p. 462, saec. XIV ex.ex) , impensae ( KodMp IV p. 376, a. 1441) , infirmitas (syn. gravis: CodVit p. 229, a. 1412 et saepius), inopia ( StSyn III p. 52 ), cett.
N.
tempus i. longum
DokKKr II
p. 250 (a.
1437).
3.
okazały, piękny; pulcher,
lautus, magnificus
,
v.
gr.
opus (sim.
pulchrum :
KodUJ II
p. 158, a.
1454).
N.
de scribendi modo
PEREGR. fol. b Ib : sermones n-es et compendiosi de tempore et de sanctis.
JAC. PAR. Var. II p. 213 : sermones dominicales et feriales (ed. formales) n-es per circulum anni.
ChrClar p. 449 : stilo ... pulchro et n-i.
III.
1.
(de hominibus) wyróżniający się, znakomity, wybitny; praestans, egregius, insignis.
Constr.
a.
abs.
b.
sq.
gen.
?
ArHist VI p. 164 (a. 1424) : probum virum et bone fame n-em.c.
sq.
abl. N.
loco appellationis honorificae
nobilium
ArPrawn I p. 156 (a. 1444) : n-em Slinisky non impediat ... in suis hereditatibus.Abs. loco subst. notabilis,, -is m. osoba znacząca, dygnitarz; unus e proceribus
AAlex p. 90 (a. 1502) : imperator suum ad nos venturum n-em deputavit.
Tom. VII p. 267 (a. 1525) : structor regius ... unum n-em dominum Niemierowicz ... occidit.
N. lusum
verborum
CodVit p. 1022 (a. 1416) : tres n-es multum n-iores.
Item
comp. loco subst.
notabiliores,,
-um
m.
znakomitsi obywatele, notable; principes civitatis
IurMas II p. 76 (a. 1497) : barones, milites, proceres et ciuitatum n-iores.
2.
(de rebus) zasługujący na uwagę, znaczący, ważny;
animadvertendus,
notatu dignus.
N.
abs. loco subst.
notabile,,
-is
n.
zasługujący na uwagę temat (jako wyodrębniona część traktatu
filozoficznego); tractatus philosophici pars distincta, qua
quaestio quaedam notatu digna
explicatur
Gramm. p. 195 (saec. XV) : hic auctor subdit alias regulas per modum n-is sibi valentes ad cognitionem supradictorum.
MatFil VI (XVII) p. 231 (saec. XV in.in) : primo ponam aliqua n-ia vel aliquas distinctiones in titulo quaestionis positas (cf. ib. infra primo noto, quod etc. ... secundo noto, quod etc. ). Ita passim in textibus phil.
III.
1.
(de hominibus) powszechnie znany (ze złej strony), osławiony; infamis, famosus
StPPP II p. 590 (a. 1450) : emisit de cippo ... furem n-em.
AKapSąd III p. 63 (a. 1494) : meretrix pessima et n-is.
2.
(de rebus) naganny, zasługujący na potępienie;
vituperandus, reprehendendus
MARTIN. OP. Chr. p. 404 : quam plurima n-ia ... euenerunt sub hoc titulo ... vacationis imperii.