- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- A.
I.
1.
propr. niemy, nie
mówiący; qui loqui nequit, non loquitur, elinguis.
Glossa
Pol.
AGZ XIV p. 372 (a. 1453) : fratres m-i alias «nyemi».2 gram. t. t. niemy (o spółgłosce): de consonis, quae sunt P B C G T D.
II.
iur.
t. t. nieprawomocny, nieważny, nie posiadający mocy prawnej:irritus, minime legitimus (
e
Pol.
niemy)
AGZ XIΠ p. 398 (a. 1463) : me cittauit m-a cittacione alias «nyemym», quia in ipsa non est descriptum essenciale alias «gysczyszna».
Ib. XV p. 96 (a. 1468) : in eadem citacione non denominavit ...quod ipsum Michaelem posset in primo termino condempnare, est igitur ista citacio m-a.Ita passim. Vulgo dicitur de citacione, sed etiam de affectatione iuris ( AGZ XIX p. 265, a. 1488) , concitatione ( KsgLub p. 112, a. 1487) , condemnatione ( AGZ XV p. 433, a. 1473) , inscriptione ( StPPP VII p. 233, a. 1544) , propositione ( CorpJP III p. 157, a. 1511) , re sive causa ( StPPP II p. 955, a. 1505) . Glossa Pol. niemy et
AGZ XVIII p. 94 (a. 1475) : ista citacio ... est m-a (ed. mutua) alias «nyemy», quia ... non est scriptum in ipsa citacione nomen meum proprium.
KsgLub p. 112 (a. 1487) : ista concitacio alias«przypowyesczenye» est m-a alias «nyemye» et ob hoc est m-a, quia in ipsa non stat: in Vrzadow.
Syn.
inconsuetus (
AGZ XIX
p. 265, a.
1488)
, inordinatus (
ib.
),
mancus (
CorpJP III
p. 157, a.
1511)
.