- F.
- Th.
- Dc.
- NGl.
- N.
- L.
I.
1.
propr.
miasto; civitas
GLcerv p. 643 : m-um ciuitas dicitur eo, quia recepti in civitate munera, id est publica officia, cum civibus subeunt.
2.
meton. powiat, okręg sądowy, z którego sprawy
rozstrzygano przed sądem
ziemskim sądzącym na rokach w danej
miejscowości; regio, cuius omnes
causae in iudicio terrestri,
quod in oppido eiusdem regionis
celebrabatur, agebantur
ArPrawn VII p. 29 (a. 1566) : vexilliferi ... in suis quisque m-is in campum ipsi prodeant.
Ib. p. 73 (a. 1566) : ad terminos iudiciales vocati bona immobilia in eorum m-o seu territorio possidentes apud hos iudices comparere cogantur.
II.
(a verbo
muniendi)
gród, warownia; locus
munitus, arx
GALL p. 65,2 : civitates eorum et m-a infra terram et circa maritima violenter occupavit.
KADŁUB. p. 53 : urbes, m-a domesticis exuta presidiis ab extraneis occupantur.
Ib. p. 81 : robustum Pomorani iuxta oppidum Santok exstruxerant m-um.
Ib. p. 88 : quem Sbigneum Boleslaus omnibus eius m-iis interceptis ... insectatur.Ita saepius usque ad saec. XV.
N.
glossam
Pol.
GLlw p. 234 : m-a, id est edificia «obraby miru powyższonego».