- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- A.
- K.
I.
1.
śmierć, zabijanie;
mors,occisio
a.
hominum
b.
aliorum
NIC. BŁ. Serm. I p. 311 : post m-em radicis in hyeme superueniente vere restituitur ... decor ramorum.
ARUND. Lib. p. 293 : in homine mors dicitur separatio vitae seu animae, in brutis vero m-o seu destructio.
Inde
2.
męka, udręka; passio,
cruciatus
*KodWp I p. 61 (a. 1207) : cuius Christi m-em iugiter in tuo corpore crederis ... portare.
Praec.
α.
carnis (corporis)
umartwianie (się, swojego ciała);
castigatio voluntaria, quam quis ipse sibi iriiungit.
Glossa
Pol.
RFil XXIV p. 81 (a. 1418) : «przez wmarthvene postem», per m-em.
β.
vitiorum, voluptatum
sim.
:poskramianie namiętności,wykorzenianie wad; libidinum domatio.
II.
umorzenie,unieważnienie;
actus tollendi,irritum reddendi
(praec.
iur. )
SermHedv p. 36 (a. fere 1422) : bonorum operum ... m-em.
AGZ XI p. 26 (a. 1426) : literam condampnacionis et m-is eiusdem litere dotalicii dare est obligata.
APozn I p. 217 (a. 1455) : m-o littere super domum Hinkelmanowa.Ita passim.
Constr.
a.
sq.
gen.
ut supra.
b.
sq.
super :
AGZ XIX p. 471 (a. 1500) : m-em fecit super inscriptionem suprascriptam.
Syn.
cassatio (
StPPP VI
p. 198, a.
1521)
, condemnatio
(
).