- F.
- Th. (semel
- ap.
- Se necam),
- L.
I.
upominający, przestrzegający; qui ad monendum valet
CodVit p. 390 (a. 1417 : illa, que sunt m-a, nolui loqui cum eis sine publicis notariis.
Praec.
1.
litterae
tzw. list napomnienia, pisemne upomnienie (zwł. ze strony
władz kościelnych);
monitio scripta (praec.
eccl. )
MATTH. Prax. p. 78 : Romanae curiae fuit consuetudo, quod primo m-ae, secundo praeceptoriae, ultimo executoriae litterae concedebantur.
*Lites II p. 420 (a. 1397) : litteras nostras tam m-as quam comminatorias ... direximus ... et ... curabimus ... aggrevare in eundem ... ducem nostra monita.
ZabDziej II p. 58 (a. 1483) : ob non eliberationem et evictionem bonorum ... petivit ... sibi decerni litteras m-as pro premissis.
2.
processus (contra aliquem)
postępowanie ostrzegawcze; quo quis
praemonetur
AKapSąd II p. 457 (a. 1404) : in causa Iohannis clerici ... contra Stanislaum clericum ... processus m-os decernendo.
Ib. III p. 218 (a. 1422) : processus m-os cum excommunicacionis sentencia sub uno contextu contra ipsos extrahere.
ArHist VI p. 1 (a. 1438) : quod darentur processus m-ii et consequenter alie censure ecclesiastice contra eos praelatos.
Additur
cum excommunicationis sententia (cf.
), cum interdicto (
AKapSąd II
p. 164, a.
1449).
Occ.
exsecutio processus:
ZabDziej II p. 46 (a. 1483) : datur terminus ad purificandum processum et execucionem eiusdem m-am.
II.
zachęcający, namawiający;
exhortativus
CodVit p. 909 (a. 1430) : Romanorum rex ... multas suas epistolas misit prelatis et baronibus Regni Poloniae m-as requirens ipsos, quatenus etc.