- B.
phil. taki, który
może ulec zmieszaniu; qui misceri potest
GOST.
in
MatFil XI p. 121 : causa prima in puritate unitatis non communicabilis vel m-is.
N.
abs. loco
subst.
miscibile,,
-is
n.
VITELO OpM p. 36 : et tactus oritur ex materialitate mixtorum et etiam formae m-ium mixto et etiam ipsorum mixtorum nobis sunt incognitae.
STOB. Parv. fol. F VIIIb : omnia m-ia oportet esse actiua et passiua ad inuicem ... et ideo inquantum diuidunt et alterant, sunt agentia, inquantum vero diuiduntur et alterantur, sunt passiua; omnia m-ia ad inuicem debent habere contrarietatem in formis et conuenientiam in materia.
GŁOG. ExLog fol. 36b : quomodo elementa seu m-ia manent in mixto.