- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- NGl.
- A.
[
voc.
sg.
meus :
VAdAnt
p. 80,25
:
Adalberte meus karissime.
CodVit
p. 390 (a.
1417)
:
domine salutaris meus.
ModlWW
p. 9
:
o refugium meum, immensus
liberator meus.
Ita saepissime usque ad
saec.
XVI
med.
Cf.
Th.
VIII
p.
914, 61 sqq.
mee:
CodEp I 2,
p. 1 (a.
1444)
:
amice mee singularissime.]
I.
pron. mój, do
mnie należący (odnoszący się); qui ad me
pertinet, mihi familiaris, coniunctus, proprius.
II.
subst.
meus,,
-i
m.
et
mea,,
-ae
f.
mój (mąż), moja (żona); maritus,uxor.