- F.
- Th. (rec.)
rhet. jedna z
form figury retorycznej zwanej
zeugma; explicat
Gramm. p. 204 (saec. XV) : aut enim illud verbum ponitur in principio constructionis, aut in medio, aut in fine, si in principio fit dicitur prothozeuma, si in medio fit dicitur m-a, si in fine dicitur hypozeuma.
GŁOG. Alex. I fol. Cc IIIb : m-a est quando verbum vel adiectiuum ponitur in medio; de verbo, vt: Hebrei sunt et ego; ipse enim fecit nos et non ipsi nos; de adiectiuo, vt: huc ades, o Melibee, caper tibi salus et hedi.