- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- NGl.
- L.
- A.
- N. et
- K. (subst.)
I.
morski;
maritimus.
Glossa
Pol.
GLcerv p. 630 : m-us ... «morski».
Praec.
a.
maris proprius (unda sim.,
tempestas, ventus).
b.
qui in mari invenitur (sal).
c.
qui in mari fit
(bellum, piscatio).
d.
qui in mari navigat (navis).
e.
qui in mari vivit (canis, vitulus).
N.
exercitus
i. q. navalis
Tom. III p. 178 (a. 1514) : exercitum sive m-um sive campestrem.
II.
nadmorski; ad mare situs.