Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MARDURINUS

Gramatyka
  • Formymardurinus, marderinus, mardrinus, marterinus, marturinus, mertherinus, mardurini, mardurina
  • Etymologia mardur
  • Odmiana -a, -um -orum -orum
  • Część mowyprzymiotnikrzeczownik
  • Rodzajmęskinijaki
Znaczenia
  • I. e mustella detractus
  • II. mustelarum pelles

Pełne hasło

MARDURINUS, -a, -um scr. marderinus,,mardrinus,,marterinus,,marturinus,,mertherinus (mardur)
  • NGl.
  • B.
  • L.
  • K.
[gen. pl. mardurinum:
*MonDipl p. 26 (a. 1136) : pellicularum mardurinum et uulpinum.]
I. adi. kuni, z (futra) kuny; e mustella detractus
KodWp II p. 587 (a. 1261) : pars redarguens sententiam iudicis ... nullatenus audiatur, donec iudici tres marcas vel pelles dederit m-as.
ArPrawn II p. 31 (saec. XIV med.med) : qui provocat sentenciam castellani ... pelles m-as dabit.
KsgRachKr p. 196 (a. 1358) : palium cum pellibus m-is.
Ita saepe. Glossa Pol.
CracArt II p. 601 (a. 1547) : vestis de pellibus m-is alias «koski».
Cf. MARDUREUS.
II. subst. mardurini,, -orum m. et mardurina,, -orum n. futra kunie; mustelarum pelles
MPVat II p. 468 (a. 1374) : rubea vestis integra, cum m-is pallium.
RachJag p. 543 (a. 1419) : ferenti m-os domine ducisse ... super expensas.
DŁUG. Hist. V p. 466 : in duos ... fratres ... cubiculo assistentes … rex m-a contulit.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)