[MANSITATIO]
s.
MANSITACIO,
-onis
f.
(mansito)
- Dc.
dom, mieszkanie; domus,
habitatio
KADŁUB. p. 45 : cui sapiens: in aliena — inquit — m-e me hodie occupatum invenisti.
ArPrawn I p. 222 (saec. XV) : si ... diversitas locorum nos seiunxit ... ydemptitas tamen mencium varietatem compaginat m-um.
Ib. p. 242 (saec. XV) : larem seu m-em habent.Cf. MANSI BILE MANSIUNCULA II MANSIO II 2a.