Ogólne
Pełne hasło
Więcej

MALIGNUS

Gramatyka
  • Formymalignus, malingnus, malignus, malignum, maligna
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um -i -i -orum
  • Część mowyprzymiotnikprzymiotnikrzeczownik
  • Rodzajmęskinijaki
Znaczenia
  • I.
    • 1. malevolus, perversus, periculosus, iniquus.
    • 2. malus, impius.
  • II.
    • 1. homo malus, improbus.
    • 2. malum, peccatum (tantummodo in locut.

Pełne hasło

MALIGNUS s. MALINGNUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • B.
  • S.
  • NGl.
  • L.
  • A.
  • N.
I. adi.
1. nieżyczliwy, przewrotny, złośliwy, niedogodny; malevolus, perversus, periculosus, iniquus.
2. zły, niecny, niegodziwy; malus, impius.
N.
spiritus (hostis) i. q. diabolus ( ChrOl p. 328 ; KodKKr I p. 266, a. 1357 ;et saepius).
II. subst.
1. malignus,, -i m. zły, podstępny człowiek, niegodziwiec; homo malus, improbus.
2. malignum,, -i n. zło, grzech; malum, peccatum (tantummodo in locut. mundus in maligno positus est, cf. Vlg. 1. Joan. 5,19 KodMp I p. 8, a. 1192 et saepius.
N. etymologiam m. ae.
NIC. BŁ. Serm. I p. 6 : totus mundus in m-o positus est, id est in malo igne).
Item pl.
maligna,, -orum n.
LibProm p. XLIII (a. 1491) : femine nomen tuum nesciant, ne animus aliorsum ad m-a distrahatur.
N.
malignum pro adv. i. q. male, misere
ArHist X 236 (a. 1557) : m-um enim esset, si hi, qui tenuiores sunt, nimium graventur
Cf. Th. VIII 185,8.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)