- F.
- Th.
- Bl.
- NGl.
- A.
[superl.
longinquissimus :
DŁUG. Hist. IV
p. 246
:
nuntius ... longinquissimum iter
... emensus est.
Cf.
Th. VII 2,1625,48]
I.
(de loco) daleko położony, odległy, daleki;
distans, remotus.
N.
locut.
adv.
ab (de, ex, in) longinquo
z daleka, daleko; procul
(saec. XV—XVI).
Eodem fere sensu dicitur meton. de hominibus
(saec.
XVI).
N. de
propinquis
remotis
ZabDziej I p. 148 (a. 1506) : promittit tuere ... Iohannem ... a pueris suis et amicis suis tam propinquis quam 1-is.
II.
de tempore
1.
długi, długotrwały;
diuturnus.
N.
commemoratio, immemoratio
nieustanny; perpetuus
KodPol III p. 182 (a. 1326) : quae matura deliberatione ... principum ... quibuslibet permittuntur, ea per (i. propter ) commemorationem 1-am hominum, quorum memoria labilis est, attestatione veridica ... dantur (ed. datur) ... roborari.
KodKrak I p. 19 (a. 1335) : propter inmemoracionem hominum 1-am etc.Ita saepius in arengis diplomatum usque ad saec. XV.
2.
iur.
dies longinquior
termin sześciotygodniowy, a zwłaszcza ostatni dzień tego terminu; dicitur de sex hebdomadum spatio, imprimis de postremo eius die
StPPP IX p. 91 (a. 1470) : ego hodie non sum paratus probare et traho me ad diem longiorem ... ius supremum sibi dedit in die 1-iori.Cf. LONGAEVUS I 1 b.