[LOCATICIE]
s.
LOCATITIE
adv.
(locaticius
Th.)
na zasadzie najmu, dzierżawy; per conductionem, locatim
KodUJ IV p. 122 (a. 1533) : magister Nicolaus... affirmans eundem hortum... esse suum et ecclessiae suae ... ipsos vero colonos 1-e duntaxat illum habuisse.