I.
Lewita, potomek
starotestamentowego kapłana Lewiego, którego pokolenie było przeznaczone do pełnienia niższych
obrządków w synagogach;
unus e Levi sacerdotis posteris, qui altaris servitio destinati
erant.
II.
duchowny (zwł.
posiadający niższe święcenia), diakon; clericus (praec. inferioris gradus),
diaconus.
2.