Ogólne
Pełne hasło
Więcej

LARGIOR

Gramatyka
  • Formylargior, largio
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -iri, -itus sum -ire, -ivi, -itum
Znaczenia
  • I.
    • 1. large, liberaliter dare, donare (praec. de Deo.).
    • 2. dare, solvere (pecuniam)
  • II. praestare, suppeditare, tribuere

Pełne hasło

LARGIOR, -iri, -itus sum et LARGIO, -ire, -ivi, -itum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • NGl.
  • A.
[ part. fut. act. sensu pass. ArSang II p. 209 (a. 1467) : donauimus ... octo marcas ... ad quodlibet ... anni quartuale ... largituras.]
I.
1. hojnie dawać, obficie udzielać, rozdawać (zwł. o Bogu); large, liberaliter dare, donare (praec. de Deo.).
2. (sensu debilitatio) dawać, (o pieniądzach) płacić; dare, solvere (pecuniam)
LiegnUB p. 68 (a. 1333) : dimidiam marcam circa qualibet quatuor tempora ... annis singulis 1-ndam.
ArPrawn V p. 462 (saec. XV ex.) : distribucionibus cottidianis, que aliis canonicis 1-untur.
DŁUG. Hist. IV p. 129 : Venetiarum dux offerens pro militibus regiis ... se in auro numerato stipendia, guerra durante, 1-turum.
Glossa Pol.
AGZ XII p. 359 (a. 1474) : equas ... perpetua donacione est 1-tus alias «darowal».
II. użyczać, przyznawać, udzielać, dostarczać; praestare, suppeditare, tribuere, v. gr. aequalitatem (pro iniuriis: KodLit p. 184, a. 1414) , plenam auctoritatem ( KsgŁawKr p. 91, a. 1372) , auxilium ( ArPrawn IV p. 588, a. 1447) , gratiam ( KodWp II p. 43, a. 1290 et saepius), honores ( Tom. IV p. 304, a. 1518) , indulgentiam ( KodMp II p. 85, a. 1251 et saepius), opportunitatem (invadendi: DŁUG. Hist. I p. 456= II p. 223 ed. nov.), item immunitates ( KodMp III p. 54, a. 1343) , insignia nobilitatis ( StPPP VII p. 470, a. 1468) , iura (terris regni Poloniae: ArPrawn V p. 121, saec. XV) ; privilegia ( DokLub p. 272, a. 1448 et saepius; litteras privilegiales: KodPol II p. 927, a. 1460).
N. locut.
aures suas alicui nakłaniać ucha; i. q. praebere
ModlWW p. 29 : invoco te ... Virgo Maria, ut aures tuas michi 1-re digneris benignissime.
Constr. indicatur obi.
a. sq. acc. ; additur acc. part. fut. act. ( DokMp I p. 149, a. 1365 : scultetiam ... damus ... et 1-imur perpetuis temporibus duraturam),
vel acc. gerundivi (
ib. VIII p. 10, a. 1436 : civitates ... dedit donavit ... et 1-tus est tenendas.
AKap Sąd II p. 242, a. 1464 : tercium denarium damus ... et 1-imur donacione perpetua dandum).
b. sq. inf.
DokMp I p. 150 (a. 1365) : cmetonibus ... iure Theutonico concedimus perfrui et 1-imur perpetuo duraturo.
c. sq. ut. Indicatur cui
a. sq. dat.
b. sq. in c. acc. Indicatur unde sq. de vel ex.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)