Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IURATORIUS

Gramatyka
  • Formyiuratorius
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • iureiurando confirmatus

Pełne hasło

IURATORIUS, -a, -um
  • F.
  • Th. (rec.),
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • A.
  • K.
  • O.
potwierdzony przysięgą; iureiurando confirmatus
KodMp II p. 48 (a. 1232) : a ... duce i-a caucione accepta.
AnnMP p. 40 (a. 1256) : inter se per i-am caucionem firmaverunt pacem.
Ita saepius usque ad saec. XVI ex.
Opp.
abiuratorius ( AKapSąd II p. 667, a. 1492). Praeterquam de cautione, dicitur de depositione (( ArPrawn IV p. 25, a. 1347 ; ib. V p. 109, saec. XV ex.), ; evasione ( KodKrak p. 763, a. 1542) , investigatione ( HKap p. 18 ), probatione ( ZabDziej III p. 527, a. 1498) , professione ( Tom. VIII p. 335, a. 1526) , promissione ( SCARB. Sap. II p. 253 ; NIC. BŁ. Serm. II p. 236 ) ;, verbis ( VKyng p. 720 ) .
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)