Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IRRITAMENTUM

Gramatyka
  • Formyirritamentum
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -i
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajnijaki
Znaczenia
  • incitamentum, instigatio.
    • a. illecebrae, blandimentum
    • b. invidia, ira, indignatio

Pełne hasło

IRRITAMENTUM, -i n.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
podnieta, pobudka (do gniewu), powód, zachęta; incitamentum, instigatio.
N.
a. pokusa; illecebrae, blandimentum
MatFil VI p. 234 (saec. XV in.in) : bonis moribus inhaerere, i-a longissime profugando, voluptates carnales debellando.
b. zazdrość, zawiść, gniew; invidia, ira, indignatio DŁUG. in
CodEp I 2, p. 236 (a. 1466) : gravis contentio ... coepta est, non sine utriusque partis magna acrimonia et i-o.
In imagine
Dogiel IV p. 168 (a. 1466) : per ... pacis unionem ... odiorum et i-orum nubila ... funditus evelli
N. locut.
irritamentis manus conserere ( CodEp I 2, p. 125, a. 1451).
Constr. abs. vel sq. gen.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)