- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- N.
I.
orędownik, pośrednik;
deprecator, intercessor
CodPom p. 441 (a. 1232) : religiosi pro peccatis hominum i-es possunt esse potiores.Cf. INTERCESSOR I.
II.
iur. osoba
wstępująca w spór w miejsce
pozwanego; qui loco citati coram iudice
respondet
KodKKr II p. 229 (a. 1399) : coram nobis ... personaliter constitutus Sand ... pro omnibus ... culpis ... se ... pro ipsis heredibus in legittimum constituit intercessorem et i-em, causam ... super se beniuole assumendo.Cf. INTERCESSOR II 1 INTERLOCUTOR III.