- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- A.
I.
1.
(de animantibus) zginąć, ponieść śmierć (zwł. gwałtowną); exstingui, perire,
v.
gr.
morte suspendii (
KodWp I
p. 190, saec.
XIII in.in)
, per occisionem (
VKyng
p. 717
)
, per manus alicuius (
ZabDziej II
p. 372, a.
1487)
, veneno (
KOMOR.
p. 308
)
, securi (
SACR. Elucid. fol. b
IIb).
2.
(de rebus) przepaść, zniszczeć; pessum ire, dilabi, evanescere.
N.
de
febri
ustać, skończyć się;
desinere
CRIC.
in
Tom. I p. 24 (a. 1508) : que febris... quadam vespera ... penitus i-iit.
II.
1.
(fungitur vice verbi
intercedendi)
mieć miejsce,
zachodzić; fieri, evenire
StKapWł p. 139 (a. 1515) : quotienscunque aliquas querimonias a vicinis in bonis capituli ... oboriri et i-ri (sic ) contigerit, ea omnia per ... regentem ... sopiri et mitigari ... debent.
2.
sprzeciwiać się;
contraire
MPVat III p. 157 (a. 1310) : idem ... Petrus, quem dicit ... Nicolaus nobis inhibitionem fecisse, nostre electioni i-vit.