- F.
- Th. (s.
- v.
- intentus),
- Bl.
[comp.
magis intensus :
BYSTRZ. Log. fol. n IIa
:
que forma
quandoque est magis intensa et
quandoque minus.]
I.
odznaczający się dużym nasileniem, wzmożony,
intensywny; vehemens, acer, magnus,
v.
gr.
calor, frigus
sim., item
albedo, nigredo
sim. (
BYSTRZ. Top. fol. x Ia
et saepius),
diaphanitas (
VITELO Persp.
p. 132
)
, serenitas (solis
: KADŁUB. p. 26 ),item
cruciatus (DŁUG. Op. p. 260 ) , infirmitas sim. ( ArPrawn I p. 223, saec. XV et saepius), motus (opp. remissus : JAC. PAR. Tract. fol. B VIIIa) , pugna ( DŁUG. Hist. I p. 409 = II p. 174 ed. nov.). Occ. tormentum bellicum ( WAPOW. Chr. p. 87 : bombarda maior i-issimi globo tormenti... rupta ... est).
Praec.
1.
mus.
MONET. fol. C Ia: alia intervalla ... vltra diapason i-a appellemus hoc modo.
KROMER MusEl fol. C Ia : ditonus cum diapente est i-ior septima quinque tonis et semitonis absoluta.
SZYDL. p. 33 : resonancia fit in secunda ... debiliter i-a vel remissa et sic est semitonium.
2. phil. forma (
syn. perfecta;opp. remissa et imperfecta: STOB. Parv. fol. B VIb et saepius), qualitas (opp. remissa: BYSTRZ. Log. fol. r IVa) , habitus ( id. AnalPost fol. c VIa ), item cognitio (opp. debilis: BYSTRZ. Top. fol. q Ia ; ; actus scientialis id. AnalPost fol. h IVb ; notitia ib. fol. a VIa ), credulitas conclusionis ( ib. fol. c Vb) , cett.
N.
vox (oratio)
wypowiedź o wznoszącym się akcencie;
definitur
MONET. fol. A IVb: vocum alia i-a, que sursum erigitur, alia remissa, que deorsum mittitur.
BYSTRZ. Elench. fol. r IIIa : in fallacia accentus accidit decepcio propter hoc, quod credimus orationem i-am, i. prolatam cum accentu acuto idem significare cum oratione remissa i. accentu gravi prolata.
II.
usilny, gorliwy; diligens,
fervidus, acer,
v.
gr. desiderium (
JAC. PAR. Tract. fol. B VIIIa
et saepius), caritas sim. (
NIC. BŁ. Serm. I
p. 366
et saepius), bonitas (
MATTH. Rat
p. 43
), sinceritas (
ArHist XII
p. 287, saec. XIV
in.in)
.