- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- N.
I.
propr.
wyposażony, zaopatrzony (w
coś); ornatus, munitus
1.
de hominibus.
Occ.
uzbrojony;
armatus.
2.
de rebus concr.
II.
transl. (dobrze)
przygotowany, biegły, doświadczony w czymś;
(bene) praeparatus, peritus, expertus. Transferetur ad res
abstr.,
v.
gr.
KADŁUB. p. 190 : quatinus ... i-iore prelii disciplina gloriam victorie nanciscantur.
Constr.
ad I—II:
a.
sq.
gen.
*Tom. IV p. 372 (a. 1518) : magnanimitatis et potentie esset i-issima cesarea maiestas sua.b. sq. abl. c. sq. ad. d. sq. cum :
ArHist XI p. 125 (a. 1568) : piscium ... mediam mensuram cum iusculo i-orum.e. sq. de :
*CodEp III p. 116 (a. 1461) : ab eo, qui de nostra mente i-issimus est, intelligetis etc.
ArSang V p. 132 (a. 1519) : qui iudex per nos de premissis plenius i-ior est.