Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INSECUTIO

Gramatyka
  • Formyinsecutio, insecucio, insequucio,
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -onis
  • Część mowyrzeczownik
  • Rodzajżeński
Znaczenia
  • I. actus fugientem insequendi, insectatio
  • II. impetus, ictus

Pełne hasło

INSECUTIO s. INSECUCIO s. INSEQUUCIO, -onis f.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • Dc.
  • L.
  • A.
  • N.
I. pościg, pogoń; actus fugientem insequendi, insectatio
KodWp II p. 495 (a. 1337) : qui profugos ... insecuuntur, per terrigenas ... in agitatione et in i-e ... adiuventur.
AGZ XI p 182 (a. 1441) : dum domino meo bona sua receperunt fures, tunc in i-e alias «w pogony» in Hungaria illud capucium recepi.
Ita passim saec. XV—XVI.
N. locut.
vestigii pogoń za złoczyńcą natychmiast po dokonaniu przestępstwa; hominis malefici insectatio, quae crimine recenter commisso fit
DokMp IV p. 244 (a. 1390) : hoc manifeste constat ex i-bus vestigiorum alias «sladogonye».
Occ. ściganie (zwierzyny), polowanie; i. q. venatio
PommUB p. 144 (a. 1258) : prohibemus ... venaciones ferarum, i-es (ed. insectiones) volucrum.
Cf. INSEQUOR I A 1.
II. napaść, uderzenie; impetus, ictus
ZabDziej III p. 196 (a. 1492) : Dorothea ... passa ... i-em per gladium, per hastam et per cultrum ... sine dubio fuisset interfecta.
Cf. INSEQUOR I A 4.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)