Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INNODO

Gramatyka
  • Formyinnodo, inodo
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -are, -avi, -atum
Znaczenia
  • I. + vinculo anathematis (excommunicationis) obligare, constringere.
  • II. iur.
    • 1. obligare
    • 2. in possessionem inducere (Pol. wwiązać ad litteram reddi videtur)
  • IIl.
    • 1. impediri
    • 2. obruere

Pełne hasło

INNODO s. INODO, -are, -avi, -atum
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • A.
I. związać, skrępować; obligare, constringere. Glossa Pol.
GLc p. 12 : i-re, obligare «obwiązać».
Ap. nos tantummodo in imagine
CodVit p. 1012 (a. 1416) : ut cum cogitant Cruciferi suis fallaciis nos opprimere, illis ipsis detectis in laqueum illum incident, in quo nos i-re procurant.
Sed multo saepius vinculo anathematis (excommunicationis)
KodWp I p. 45 (saec. XIII in.) : si quis ... contra hoc factum vel institutum contravenire attemptaverit, vinculo anathematis ... i-etur.
KodPol I p. 18 (a. 1207) : si quis opus misericordiae adlaboraverit irritandum, execrabili se sciat vinculo anathematis i-tum.
DokKKr I p. 8 (a. 1219) : si qua ... persona factum hoc attemptaverit infirmare, sciat se excommunicacionis vinculo i-ri.
Ita saepius usque ad saec. XV ex.
Inde pass. (vulgo)
sententiā excommunicationis podlegać karze ekskomuniki; i. q. sententiae obnoxium esse
CodSil(M) II p. 60 (a. 1208) : quisquis ... hoc infringere temptaverit ... excommunicationis sentencia merebitur i-ri.
KodPol II p. 243 (a. 1329) : violatores ecclesiarum ipso facto ... excommunicacionis sentencia sint i-ti.
ArPrawn I p. 19 (a. ca 1400) : qui domos ... fregerint ... ipso facto sentenciam maioris excommunicacionis ... incurrunt et sunt i-ti.
Ita saepius usque ad saec. XVI med.
N. act.
KodMp II p. 246 (a. 1326) : quia ... miles ... episcopo pecuniam ... soluere non curauit, episcopus ipsum excommunicacionis sentencia i-uit et fecit eundem excommunicatum publice nuncciari.
Simili sensu censuris:
CodEp I 2, p. 222 (a. 1463) : cum diceremus vidisse bullam, quā plexos censuris nos esse i-tos promeremus.
AKapSąd III p. 374 (a. 1490) : se dicentes esse censuris ecclesiasticis sive apostolicis ... i-tos.
Tom. XV p. 396 (a. 1533) : censuris ecclesiasticis ob debitum alienum ... non solutum essent i-ti.
Item
contumacia :
ZabDziej II p. 21 (a. 1482) : Andreas pictor ... arestat contumaciam qua fuit i-tus ad instanciam etc.
Etiam participio anathematis:
MPH IV p. 189 (saec. XV) : sacrilegii ... consentaneus ... i-etur anathematis participio.
II. iur.
1. zobowiązać; obligare
KodMp II p. 226 (a. 1313) : Czarnota ... homines sororum de nullius mandato impedire aut in eis percipere vel aliquam violenciam eis inferre eodem arbitrio est i-tus.
Ib. III p. 353 (a. 1384) : dominus Gecz ... citasset ... Margaretham relictam ... Iacussij ... pro ducentis ... marcis ... pro quibus idem ... Gecz ad ciues de Thorun pro ipso Iacussio racione eiusdem debiti dixit se esse i-tum.
TPaw III p. 282 (a. 1393) : Pelca ... in quarto termino stetit pro sex marcis et ipsas aquisiuit in Dobcone ... racione fideiussorie, qua fuit ad Jaxam i-tus.
Constr.
a. sq. acc. b. sq. abl. c. sq. ad, cf. d. sq. in c. abl.
KsgGrWp II p. 138 (a. 1397) : Stanislaum debet i-re ... in tribus marcis puri census.
e. sq. pro cf. et
KsgMaz III p. 184 (a. 1436) : pro eadem interempeione... i-tus extiterat.
f. sq. Inf., Occ. aliquid zastawić; obligare
ArPrawn X p. 100 (a. 1401) : si eundem Jacussiurn ... aliquid de eadem advocacia ... i-re seu in aliquibus pecuniis obligare contingerit, extunc etc.
2. wwiązać, tj. wprowadzić w posiadanie (nieruchomości); in possessionem inducere (Pol. wwiązać ad litteram reddi videtur)
KsgGrWp II p. 138 (a. 1397) : subiudex Stanislaum debet i-re seu investigare in Gromadno in tribus marcis puri census.
Ib. I p. 324 (a. 1399) : judices dictas sorores in ipsius Boguslai partem hereditatis ... debent i-re sine omni contradiccione Boguslai.
IIl.
1. pass. doznać przeszkody; impediri
StPPP I p. 306 (a. 1420) : juramentum corporale praestabit, quod tunc vera infirmitate fuerat i-tus (cf. item ArPrawn II p. XLVIII, saec. XV).
2. obarczyć, obciążyć; obruere
CodVit p. 837 (a. 1429) : cogitare ... incepimus ... quomodo confusionem et illibertatem, quibus ... rex Polonie nos et terras i-re et opprimere niteretur, evadere possemus.
StPPP VII p. 612 (a. 1462) : qui honeste et laudabiliter inter eosdem adoluit, nulla prorsus honoris sui macula i-tus.
DŁUG. Hist. IV p. 347 : Withaudus dux ... Sophiam reginam ludibrio et confusione vulgatiori, dudum illi iratus, i-turus.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)