Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INGENUUS

Gramatyka
  • Formyingenuus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. propr. ingenitus, innatus, naturalis.
  • II. transl.
    • 1.
      • a. (nativitate) liber.
      • b. nobilis, probus.
      • c. nobilis, nobili gente natus
      • d. loco appellationis honorificae hominum educatorum
  • III. wielki? nobilis? celeber?

Pełne hasło

INGENUUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • B.
  • L.
  • A.
I. propr. wrodzony, przyrodzony, naturalny; ingenitus, innatus, naturalis.
II. transl.
1. de hominibus
a. wolny, wolno urodzony; (nativitate) liber.
b. szlachetny, zacny; nobilis, probus.
c. szlachetny, tj. pochodzący ze szlacheckiego rodu; nobilis, nobili gente natus
KodMp III p. 73 (a. 1349) : i-um virum, dominum Jacobum Grotonis, castellanum Zarnouiensem.
DŁUG. Op. p. 9 : mater eius Bogna, femina et ipsa genere i-a, sed pudicitiae magis decore nobilior.
Ita saepius.
d. jako tytuł osób wykształconych; loco appellationis honorificae hominum educatorum
AKapSąd II p. 452 (a. 1480) : discreti domini: Marcus ... magister artis pictorie ... et i-us Albertus de Rogoszyno, clericus Poznaniensis diocesis.
ZabDziej II p. 360 (a. 1486) : presentibus ... discretis et i-is Martino Caspar, viccariis ecclesie Leopoliensis, Johanne de Busko, Stanislao sutore, clericis testibus.
Cf. INGENIOSUS I 2 b.
III. incertum: sławny? wielki? nobilis? celeber?
BRUNO Qfr p. 408 (= p. 58, 17 K.): tota illa estate usque ad i-um festum Omnium Sanctorum sederunt firma mente in oratione et ieiunio.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)