Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INFRACTUS-2

Gramatyka
  • Formyinfractus, infrictus
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. inconcussus, invictus, constans
  • II. qui frangi non potest, firmus, stabilis

Pełne hasło

2. INFRACTUS s. INFRICTUS, -a, -um
  • F.
  • Th. (rec.),
  • Bl.
  • S.
  • L.
I. (de hominibus eorumque animo) niewzruszony, nieugięty, niezłomny; inconcussus, invictus, constans
DŁUG. Hist. V p. 490 : rex videns ... animos legatorum i-os ... castrum ... obsidione solvit.
CALLIM. Sbign. p. 52, 30 : in quibus adversis ... i-um semper animum habuit.
Cf. Th. VII 1,1486,71 sqq.
II. (de rebus) nienaruszalny, niezmienny, trwały; qui frangi non potest, firmus, stabilis
*PommUrk VI p. 214 (a. 1324) : venditionem salis nostri ... factam a nobis ratam observari debere penitus et i-am.
Dogiel I p. 604 (a. 1499) : servare perpetuam inviolatam et i-am pacem et tranquillitatem.
*Tom. VI p. 183 (a. 1522) : rex ... civium libertatem i-am velit.
Cf. INFRANGIBILIS II.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)