- F.
- Th.
- Bl.
- L.
I.
propr.
niezaspokojony, nienasycony;
qui expleri, satiari non potest
DŁUG. Hist. III p. 522 : ad occupandam terram Dobrzinensem avarum et i-um animum intendissent.
CRIC. p. 87, v. 4 : quid mirum, quod draco in arce sedens ... i-o viscere cuncta voret?
Id. p. 168, v. 2 : Alberti tumulum ... hospes i-o lumine quisquis obis.
II.
transl.
1.
niezmierny, nieograniczony; immensus, infinitus.
2.
nie wypełniony, nie skończony; non expletus, non
exactus
NIC. BŁ. Tract. fol. 1 IVa : sacerdos ... si incepit missam, non exibit, quod non relinquet officium i-um (cf. Th. [VII 1,1327,69). ]
DyplMog p. 131 (a. 1467) : ne huiusmodi ultima voluntas ... fratris nostri ... i-a maneret etc.
DŁUG. Hist. I p. 462 (= II p. 340 ed. nov.): Sethegius in oppugnationem cum caeteris militibus, confessione i-a, processit.