- F.
- Th.
- N.
I.
1.
bez różnicy, jednakowo; sine distinctione, pari
modo, pariter.
2.
w sposób niezróżnicowany, niewyraźnie, niejasno; parum
distincte, confuse
a.
de
concr.
VITELO Persp. p. 123 : si plures in re uelociter mota sint colores, uidebuntur omnes i-e unus permixtus color.
GŁOG. Anim. fol. Q Vb : quandoque ... reflectitur lumen distincte a corpore polito et leui, quandoque i-e et confuse ab alijs corporibus.
b.
de
abstr.
STOB. Parv. fol. B IIa : materia dicitur continere omnes formas confuse et i-e.
II.
niedokładnie, ogólnikowo;
parvum accurate, in
universum
ConcPol VII p. 144 (a. 1420) : nec ... ad ... ecclesiasticam sepulturam ... sunt admittendi, si de usuris ... satisfacere expressa quantitate vel i-e in ultima voluntate mandaverint (cf. StSyn VI p. 23, a. 1415 et ArPrawn I p. 357, a. 1512).
III.
bezwzględnie;
absolute
JusPol p. 243 (a. 1447) : sed nec debet judex ecclesiasticus hujusmodi patronos discordes i-e coram se compellere ad judicandum ... sed una parte recusante judicium suum subire, debet remittere partes a se.
KomKadł p. 119 : prima cognatio ... i-e impedit matrimonium.
IV.
1.
razem, ogólnie;
simul, communiter
ArHist V p. 318 (a. 1392—1412) : concedentes vobis ... facultatem ... distincte et i-e per vos crimina audiendi.Cf. DISTINCTE II 1.
2.
bez przeszkody?
sine impedimento?
HENRIC. p. 178 : si ... condicio implebitur, extunc revocabitur donacio, tunc i-e res donata potest transferri ad usus donantis.
3.
bez zachowania
właściwego porządku; ordine non
servato
MARTIN. OP. Marg. fol. a 7b : ad Romanam sedem i-e appellatur (cf. supra appellatur a minori ad maiorem gradatim).