Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INCONVENIENS

Gramatyka
  • Formyinconveniens
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -ntis
Znaczenia
  • I. log.+ assignatio consequens motivum inconveniens (videtur) est ut, quod si). non conveniens, incongruus, ineptus, absurdus. Praec. log. t. t., v. gr. i. q. inconvenientia, res vel opinio inepta, absurdum
  • II. + maeror supercilium indecorus, inhonestus, indecens, indignus sim., v. gr.
    • α. non sufficiens, non idoneus, qui contra legem fit
    • β. iniustus, falsus, fictus
    • a. dat. inf. enunt.
    • b.
      • α. i. q. indecentia
      • β. incommoditas, damnum, iniuria

Pełne hasło

INCONVENIENS, -ntis adi.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • S.
  • Dc.
  • L.
  • Ha.
  • A.
  • K.
[comp. BIEM p. 50,7 : multo inconvenientius sit ecclesiae cyclum novum acceptare. Cf. Th. VII 1,1019,81.]
I. niezgodny, niekonsekwentny, sprzeczny ze zdrowym rozsądkiem, niedorzeczny; non conveniens, incongruus, ineptus, absurdus. Praec. log. t. t., v. gr. assignatio ( BYSTRZ. Top. fol. y Ib) , consequens ( id. AnalPost fol. l VIIIa ), motivum ( BIEM p. 52, 13) . Saepius tamen in locut. inconveniens (videtur) est (sq. inf. , acc. c. inf. , enunt. c. ut, quod vel si). Item abs. loco subst. niezgodność, niekonsekwencja, niedorzeczność; i. q. inconvenientia, res vel opinio inepta, absurdum
MATTH. Rat. p. 27 : quod permissio peccati non sit irrationabilis, ostenditur deducendo ad i-s.
ŁASKI ComPriv fol. 71a : probatur per argumentum ab absurdo seu i-i, quod est in iure validum.
BYSTRZ. ParvLog fol. Z IVa : eadem propositio erit simul vera et falsa, quod est i-s.
Ita vulgo. Cf. Th. VII1,1020,28 sqq. et INCONVENIENTIA I.
II. niestosowny, niewłaściwy, nieodpowiedni, nieprzystojny; indecorus, inhonestus, indecens, indignus sim., v. gr. maeror ( DŁUG. Hist. II p. 255 = III p. 282 ed.nov. ), supercilium ( CRIC. p. 280 ) . Occ.
α. nie wystarczający, nie odpowiadający określonym wymaganiom, niezgodny z prawem; non sufficiens, non idoneus, qui contra legem fit
RHist LXIX p. 80 (a. 1477) : ista citatio est inconsueta et i-s, quia est absque signeto ducali.
β. niesłuszny, nieprawdziwy, fałszywy; iniustus, falsus, fictus
*CodEp II p. 303 (a. 1432) : quod ipsi unam i-em querelam dicunt.
Praec.
a. in locut. inconveniens est (sq. dat. , inf. , enunt. c. si).
b.
abs. loco subst.
α. niestosowność, niewłaściwość, nieprzystojność; i. q. indecentia
MARTIN. OP. Marg. fol. o 5b : magnum i-s est sacerdotem Corpus Christi conficientem immundum esse.
BIEM p. 80, 13 : non debet pro i-i reputari, si Ecclesia eosdem i. Iudaeos in aetatum lunae numeratione imitetur.
β. pl. niedogodność, szkoda, krzywda; incommoditas, damnum, iniuria
StSyn III p. 55 : talia i-ia moleste ferentes.
CodSil V p. 251 (a. 1340) : ad tot et tantas ... iuris iniurias ac ... plebani gravamina ... processistis ... ut de i-bus alijs pluribus ... taceatur.
Ib. X p. 249 (a. 1399) : quod si ... piscature effectum sortiretur, suo monasterio multa incomoda et suis subditis varia i-ia inde evenire ex eo ... possent.
Ita saepius. Cf. Th. VII 1,1020,8 et INCONVENIENTIA II.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)