Ogólne
Pełne hasło
Więcej

INCONGRUE

Gramatyka
  • Formyincongrue
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana
  • Część mowyprzysłówek
Znaczenia
  • I.
    • 1. minime convenienter, inepte.
    • 2. inique
  • II. gram. praeter congruentiam

Pełne hasło

INCONGRUE adv.
  • F.
  • Th.
  • Bl.
  • N.
I.
1. niestosownie, nieodpowiednio; minime convenienter, inepte.
2. niesłusznie; inique
CodSil(M) I p. 330 (a. 1203) : quod Dei est ... i-e subicitur serviciis aliorum (cf. Somm. p. 898 et LeubUrk p. 40).
DokMp I p. 32 (a. 1322) : permutacionem condam i-e factam inter ... abbatem ... et ... prepositum ... super prediis.
MARTIN. OP. Marg. fol. n 3a : i-e sanctorum locum tenet, si facta bonorum non sectatur.
Saepe c. negatione i. q. iustissime
StSyn III p. 26 : adicientes non i-e, quod ... festum ipsius in sabbato precedenti ... celebretur (ed. -entur).
KodTyn p. 114 (a. 1353) : nos materiam altercationum ... sopire, prout iustum et honestum est, non i-e cupientes (cf. KodPol III p. 237).
II. gram. wbrew składni zgody; praeter congruentiam
SZYDL. p. 27 : ignorans partes oracionis nescit, quid loquitur, et quicquid profert, i-e profert.
Cf. CONGRUUS II.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)