I. zamykający coś, kończący, ostateczny; quo aliquid includitur, finitur, finalis, ultimus, peremptorius, praec. iur. terminus przeciąg czasu wyznaczony na dokonanie pewnych czynności jako ostateczny i nieodwołalny; tempus constitutum, quo aliquid irrevocabiliter perficiendum est

KodWp II p. 594 (saec. XIV med.) : cum in gravi debito rixe plerumque ... suscitentur ... statuimus ut decem et octo septimanis terminus i-us ad solvendum statuatur et observetur; pro primo termino sex septimane, pro secundo alie sex, pro tertio ultime sex septimane (cf. ArPrawn IV p. 267).

ArPrawn VI p. 168 (a. 1554) : pro gravi debito ... induciae decemocto septimanarum ad solvendum terminus i-us pro primo termino sex, pro secundo etiam sex et pro tertio sex septimanae concedi debent.

Ita saepius.

II. log. obejmujący, zawierający coś w sobie; qui aliquid in se includit, continet

GIEŁCZ. fol. A 6b : suppositio non est inferius ad significationem, sed ... posset dici, quod suppositio est inferius presuppositiuum ad significationem, non autem essentialiter i-um, quum nulla passio eiusdem subiecti includit essentialiter aliam.