- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- L.
- N.
I.
1.
wzywać, nawoływać, zachęcać do czegoś; invitare,
invocare, hortari.
Constr.
sq. enunt.
finali.
2.
a.
łajać, strofować, obrzucać obelgami;
increpare, obiurgare,
vituperare.
N. abstr.
pro obi.
CodSil V p. 69 (a. 1340) : que Scripturae subditorum excessus ... i-ant minaciter (cf. acriter: DŁUG. Op. p. 65; subsannative: ARect I p. 375, a. 1494).
Additur
verbis (
AKapSąd III
p. 51,
a. 1483
; crudelibus:
Visit.
p. 459, a.
1512).
b.
oskarżać, obwiniać;
accusare, arguere.
N.
constr. sq. enunt. obi. c.
quod;
item
c.
quomodo :
Tom. III p. 138 (a. 1514) : dominis secularibus querentibus et maiestatem suam i-ntibus, quomodo eqs.
c.
głośno krzyczeć, protestować przeciw czemuś;
alta voce reclamare, clamando
se opponere.
II.
przywoływać skądś, sprowadzać; invitare, invocare, arcessere
StPPP II p. 572 (a. 1448) : in terram sum i-tus alias «wwolan».Cf. INCLAMATIO II.