I.
nieznajomość rzeczy, niewiedza;
i. q.
ignorantia, inscientia.
II.
brak rozwagi, nieroztropność, głupota;
inconsiderantia, stultitia.
Praec.
in locut. adv.
per imprudentiam (imprudentia)
nieumyślnie, nieświadomie, przypadkowo;
imprudenter,
fortuito.
Constr.
ad
I—II: c.
gen.