- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- Dc.
- N.
I.
1.
(in. malam partem) złorzeczenie, przeklinanie;
exsecratio, increpatio.
Glossae
Pol.
GLb p. 51 : i-o «poklynanye» ... «ffvkanye».
Dicitur
dira
item
dura (AKap p. 119, a. 1554). Per abundantiam additur maledictionis ( KodKKr II p. 270, a. 1402) .
N.
constr. sq.
in
c.
acc.
Tom. VI p. 208 (a. 1523) : ictumque sit inter illos fedus ... diris i-bus in eum, qui ... a ... federibus discesserit.
2.
(in bonam
partem) życzenie (czegoś dobrego); optatio
(cuiusdam boni)
CodSil X p. 340 (a. 1493) : universis Cristifidelibus ... orationes ... cum i-e tocius boni.
Tom. XIII p. 59 (a. 1531) : licet merita mea nulla praecessisse existimem, quibus ... diversorum honorum mihi i-em merear.
II.
1.
modlitwa, prośba; preces,
precatio
CodSil V p. 38 (a. 1340) : legatis psalmum ... et alias i-es secundum quod in sinodo ... mandavimus.DANT. in
Tom. VIII p. 353 : retulitque mihi, quod ... ad istam i-em levi vultu multas egisset gratias etc.Cf. Th. VII 1,675,20 sq.
2.
a.
zaklinanie się;
obsecratio
CodSil(M) I p. 330 (a. fere 1300) : pater noster ... decedens huic seculo ... cum i-e maxima divini iudicii commendavit ... quod etc.
Dogiel I p. 574 (a. 1410) : successores sub his i-bus in praesenti litera conscriptis praedicta omnia tenebuntur adimplere.
b.
zaklęcie (mające na celu wypędzenie złego ducha); exorcismus
BRUNO Pass. p. 193(= p. 7 K.): demonium cum presbyteri sacris i-bus urgerent, ut exiens de homine possesso daret honorem Deo vivo etc.