Ogólne
Pełne hasło
Więcej

IMPERATORIUS

Gramatyka
  • Formyimperatorius
  • Etymologiałacina starożytna
  • Odmiana -a, -um
  • Część mowyprzymiotnik
Znaczenia
  • I. qui ad (imperii Romano-Germanici) imperatorem spectat, imperialis
  • II. + ius i. q. Romanum

Pełne hasło

IMPERATORIUS, -a, -um
  • F.
  • Th.
  • S.
  • L.
  • A.
I. cesarski, dotyczący cesarza (rzymskiego narodu niemieckiego); qui ad (imperii Romano-Germanici) imperatorem spectat, imperialis
VAdAnt p. 12, 7: adiit Veronam i-us apex, scilicet Otto secundus.
Ib. p. 32, 8 : tempus et uirtus Ottonis tertii i-am sibi exposcerant dignitatem.
ChrMP p. 506 (= p. 38 Kurb.) : dux Bohemiae ... ingratus i-am (ed. MPH II imperialem) hostilitatem in Boleslaum excitare presumpsit.
DŁUG. in.
CodEp I 2, p. 118 (a. 1451) : non quod indignum putarem i-am prolem catholico principi nubere.
Ita saepius.
II. ius prawo rzymskie; i. q. Romanum
URSIN. p. 30, 26 : Johanni Iasoni i-i i. iuris professori salutem.
Item
Institutiones (sc. Iustiniani)
Concl. p. 244 (a. 1545) : Ioannes Thurobinus artium et iuris doctor, Institutionum i-arum publicus professor.
Tło: rękopis Rps 3007 III (XV wiek), Źródło: polona.pl
ISSN 2300-5742, 2 / 2014 (1 VI 2014 r.)