- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
- N.
I.
taki, który nie może (lub nie chce) czegoś znieść, niewytrzymaly (na
coś), niecierpliwy;
qui aliquid ferre nequit (vel non vult), vix vel aegre ferens.
N. de
corde:
MIECH. Sang. p. 8 : cor ... omnium corporis partium nobilissima et cuiusvis nocumenti i-issima.
Constr.
a.
sq.
gen.
b.
sq.
ad :
Tom. V p. 161 (a. 1520) : vir ... doctus, sed ... ad ... offensas i-ns.c. sq. propter?
PEREGR. fol. h Ib : item si mortiferum maledictionis biberit, non ei nocebit, quod non fit propter hoc i-ns.d. sq. inf.
IANIC. p. 39, v. 99: i-ns animus contemni.
II.
1.
popędliwy, niepohamowany, nieopanowany, niepowściągliwy;
fervidus, ad iram
praeceps, intemperans.
Glossa
Pol.
RFil XXIV p. 69 (a. 1415) : nunquam i-ns «przicrego» verbum respondit.
2.
zuchwały;
insolens, arrogans
TPaw IV p. 211 (a. 1409) : solvit penam parvam, quia i-ns fuit in iudicio.
AGZ XIV p. 107 (a. 1443) : succubuit penam, quia in iudicio fuit i-ns.