- F.
- Th. (rec.),
- Dc.
dzielić; dividere
GŁOG. Alex. I fol. N Ia : idus, iduum ... sunt quidam dies mensis et interpretatur diuisio, quia mensis diuiditur in idus et nonas et kalendas, inde i-re id est diuidere et componitur cum vir et dicitur viduare, id est diuidere virum et vxorem, uidua est vxor diuisa a viro, cuius vir defunctus est.
URSIN. p. 108, 14 : i-re enim Hetrusca lingua diuidere est, vnde vidua, quasi valde idua, id estvalde diuisa, nominata est (cf. Macr. Sat. 1,15,17 ).