- F.
- Th. (rec.),
- Bl.
- Dc.
- B.
- N.
- K.
I.
dostojeństwo, czcigodność, powaga;
dignitas, auctoritas, maiestas
MATTH. Rat. p. 96 : tam immensa fugibilitas peccati consurgit ex immensa h-e Dei ... et ex indispensabili debito nostro et obligatione ad eius honorem.
NIC. BŁ. Serm. I p. 406 : hortatur nos ad orandum h-s eius operis, nam secundum Isidorum ... cum oramus, nos cum Deo loquimur.
GŁOG. Anim. fol. C VIa : h-s scientie magis est attendenda ex parte obiecti quam ex parte modi, quia illa scientia est honorabilior, que est de honorabiliori et nobiliori subiecto.
Refertur ad homines loco appellationis honorificae
PommUB p. 519 (a. 1299) : h-i veste grates multiformiter impendimus.
ArHist V p. 296 (saec. XV in.in) : ipsam causam ... h-i vestre ... conmittimus per presentes.Ita passim saec. XV. Cf. Th. VI 2933, 32 sqq.
II.
fungitur vice
vocis honoris
1.
cześć, uszanowanie;
reverentia, honor
praestitus
CIOŁ. Lib. I p. 114 (a. 1425) : cum debitis h-bus debeatis occurrere et eum regem humiliter et benigne suscipere.
2.
cześć, uczciwość, dobre imię; decus, honestas, integritas
NIC. POL. p. 44 : qui ... ex munificentia largitatis diuine et proximorum h-e sine profectu sunt.
ZabDziej I p. 142 (a. 1501) : astitit terminum ... emundans suam h-em ... extunc sibi ius decrevit, quia sic est bonus, ut prius fuit.