- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- L.
- N.
[acc.
pl.
hodiernes :
AGZ XIX
p. 20
(a. 1474)
:
ad hodiernes terminos typothetae errori originem
debere videtur.]
I.
propr.
dzisiejszy; qui hodie est vel fit.
Praec.
α.
dies,
in
locut.
hodierno (-a) die
i. q. hodie;
item c.
prp.
ab hodierna die; (usque) ad
(in) hodiernum (-am) diem; in hodierno
(-a) die; et pro hodierna die (
KodPol IV
p. 130, a.
1467
;
AKapSąd III
p. 119, a.
1508)
.
β. iudicium, terminus
iudicii (
StPPP IX
p. 11,
a. 1415
et
).
II.
transl. teraźniejszy,
obecny; praesens (dies, tempus). Occ.
α.
de hominibus
StPPP VIII p. 809 (a. 1400) : si ... Katerinam post mortem ... Cristini maritum alium contigerit recipere, tunc predictas pecunias dotis et dotalicii ab h-is pueris ipsius domini Cristini non habebit alienare.Cf. Th. VI 2855, 6.
β.
de nummis: i. q. hodie solutus
ArPrawn V p. 375 (a. 1476) : sentenciatum est eidem, quod omnes impensas ... et signanter h-os octo solidos scabinales iudicio nostro oblatos... sibi refundere debet.