gram.
heterokliza, odmiana rzeczowników, których temat, rodzaj lub znaczenie są w
różnych przypadkach różne; declinatio
substantivorum, quorum stirpes genera sensus variis in casibus variant
GŁOG. Don. fol. F 8a : fit autem e-is ... quinque modis ... quarto fit e-is significatione tantum, vt: caro.
Ib. fol. F 8b : quinto fit h-is formatione casus tantum, vt: Iupiter, Iouis ... septimo fit h-is genere et significatione, vt: locus ... octauo fit h-is genere, significatione et declinatione simul, vt: ficus.Cf. HETEROCLITUS I.