iur.
t.t. zabezpieczyć, uwolnić rzecz pozbytą (lub jej nabywcę) od pretensji osób trzecich; cavere ne res alienata
(vel eius emptor) a quovis vindicetur,
rem venditam (vel eius emptorem) ab alicuius vindiciis tueri, defendere,
evictionem praestare (explicat
GLcerv p. 759 : v-re secundum iura Saxonica idem est quod cauere, satisdare, «gwarować, vbespieczyć»).
1.
aliquem
*PommUrk III p. 198 (a. 1294) : promisimus eosdem fratres secundum tenorem priuilegii perpetuis temporibus w-re.
Ib. p. 399 (a. 1300) : obligantes nos ... quod debemus ... conuentum ... w-re et firmam eis warandiam prestare ... de viginti marcis percipiendis.
Ib. IV p. 31 (a. 1301) : decanum ... de prefatis salis redditibus certificando plenius w-amus ... compromissoribus nostris ... promittentibus quod praefatos salis redditus ... ab impeticione ... debeant dicti domini libere possidere.
UrkOel p. 153 (a. 1319 ): promisit ... Hermannus ... Bogussium de ipsis sex mansis ... disbrigando w-re.
2.
aliquid
*PommUrk III p. 266 (a. 1296) : quos mansos dicta domus militiae Templi dictis militibus w-bit.
Ib. p. 400 (a. 1300) : ad w-ndum vero dictos mansos ... abbati ... promiserunt ... si quispiam hominum ... eosdem mansos ... impedire praesumpsit ... pro impetitione stabunt.
*Ib. IV p. 44 (a. 1302) : quequidem bona ad annum et diem abbati ... ab impeticione omnium liberare promittimus ac eciam w-re.
CodSil X p. 179 (a. 1351) : promittimus ... exactiones ducales ... super villis ... ab omni impetenti seu arrestanti g-re ... et... disbrigare.Cf. DISBRIGO I EXBRIGO I GUARENTIO GUARENTISO.