- F.
- Th. (rec.),
- B.
- Bl.
I.
rozrodczy, rodzący, dotyczący rodzenia, rozradzania się; ad
generandum, creandum, multiplicandum
pertinens
NIC. BŁ. Serm. I p. 345 : animalia sterilescunt in hyeme et quasi mortificantur in virtute g-a et motiua.
GŁOG. Anim. fol. H VIa : anima vegetatiua habet sub se tres alias potentias, vt nutritiuam, augmentatiuam et g-am.
Dicitur etiam de
principio (
GŁOG. Porph. fol. d Vb
et saepius), vi (
id. Don. fol. F 5b
),
sed
praec.
de potentia et virtute ut
supra.
II.
sq.
gen.
ten, który coś rodzi,
wydaje; qui aliquid gignit, edit, creat
KrMU p. 86 (saec. XV in.in) : bone vite sunt, quia multum g-i exemplorum.
JAC. PAR. II p. 271 : de causa g-a et augmentativa et conservativa caritatis.Ita passim.