- F.
- Th.
- Bl.
- S.
- A.
I.
1.
(in bonam
partem) ufny, liczący na kogoś lub coś, pewny czegoś; fidens,
confisus, fultus.
Constr.
a.
sq.
dat.
b.
sq.
abl.
,
v.
gr.
alicuius auctoritate, consilio;
item
certitudine (
DŁUG. Op.
p. 170
)
,
confidentia (
ChrMP
p. 521
= 50 Ktirb.
), iuramento (
Tom. XIII
p. 203, a.
1531)
, fido patrono, spe sim. c.
sq.
in
c.
abl.
Tom. VII p. 395 (a. 1525) : ego nulla in re mihi ipsi unquam sim f-us.Cf. Th. VI 1318,83 sq.
2.
(in malam partem) samowolny, ośmielony, butny, zarozumiały, pewny
siebie;
ausus,
temerarius.
Per abundantiam additur audacia (
StPPP XI
p. 543, a.
1517)
, ausu temerario (
KodWp I
p. 117, a.
1231).
II.
fungitur vice part.
perf.
verbi fruendi
(cf.
s.
v.
).