- F.
- Th.
- B.
- L.
- A.
- N.
- K.
I.
ostatni, ostateczny;
ultimus, postremus,
v.
gr.
capitis infortunium (
KADŁUB.
p. 164
—
ita mss., ed.
finitimus), iactus (teli :
KADŁUB.
p. 169
—
ita mss.
ed.
finitimus),
item
iur.
sententia
( KodMp II p. 170, a. 1288 : mediatores talem f-am sentenciam ... liti ... intulerunt).
N.
solutio
reszta zapłaty;
i. q. residua, reliqua
KsgSądWar p. 38 (a. 1467) : solucionem f-am fecit ... pro agro.
II.
phil.
określający, ograniczający; finiens,
terminans
AEG. Th. fol. B IIIa : tria sunt agentia, scilicet virtus f-a vel finitata, contrarietas passionis et modus agendi agentis.