- F.
- Th.
- Bl.
- S.
garncarz, zdun;
testarius, fictor, qui res ex
argilla conficit.
Additur
α.
adi.
,
v.
gr. oppidanus (
AKapSąd II
p. 770,
a. 1511).
β.
gen.
(civitatis :
ArHist X
p. 4, a.
1534)
.
Glossae
Pol.
PP III p. 144 (a. 1447) : Iohannes ... f-us, wlgariter «wzdun».
RFil XXIII p. 269 (a. 1469) : f-i «sduny».
Ib. infra manibus f-i «garncarza».
GŁOG. Alex. I fol. Q Ib : f-us «Tepffer» (Germ. ) «garnczarz» ... dicitur ille, qui facit vasa terrea vel ollas.
RachWaw p. 52 (a. 1525) : Martino ... f-o alias «lepiazovy» a reparatione balnei regiae maiestatis et stubellae servitorum.
GLb p. 41 : f-us «garnczarz».
N. loco
nominis proprii
Figulorum platea
Cracoviae ((
KsgŁawKr
p. 9, a.
1366
;
KodKKr II
p. 310, a.
1406
;et saepius) Simili sensu
pl.
figuli,,
-orum
m.
garncarze, dzielnica garncarzy; urbis vicus, in quo figulorum officinae sitae erant
KsgPrzem II p. 7 (a. 1445) : Petrus ... domum suam ... habuit inter f-os eundo ad depositorium salis (cf. ib. I p. 307, a. 1441 : resignauit ortum ... braseatori ... et hic ortus iacet inter lutifigulos).