[FIDEIUSSATOR]
s.
FIDEIUSATOR,
-oris
m.
(fideiubeo, fideiussum)
poręczyciel; fideiussor
StPPP VIII p. 318 (a. 1389) : fideigusserunt pro eo ... quodcumque haberet damnum Viczga, totum ipsi f-es debent soluere.